Rozdział 1

   Prolog

3 w nocy , hotel gdzieś w  Finlandii. Heidi leżała na łóżku długo rozmyślając. Była w pełni świadoma ż jej życie już nigdy nie będzie wyglądało tak jak dawniej . W sumie to sama nie była pewna czy dobrze postąpiła zostając inżynierem wyścigowym Romaina Grosjeana . Tak, owszem wcześniej pracowała na tym samym stanowisku , była obeznana w tym zawodzie ale jednak wyścigi F3 nieco różnią się od chaotycznego świata Formuły 1 . Podniosła głowę do góry i przetarła swoje niebieskie oczy . Podciągnęła się na łóżku i oparła się plecami o ścianę . Z pokoju obok dobiegał ją zaspany głos Kimiego który właśnie odebrał telefon . Sądząc po przebiegu rozmowy  szybko doszła do wniosku , że rozmawiał z  Vettelem . Heidi nigdy nie miała okazji go poznać mimo iż od kilku lat przyjaźnił się z  Kimim. Dziwne prawda ?

- Heidi!- dziewczyna słysząc wołania starszego brata cicho zawyła . Ciekawe co tym razem wymyślił -pomyślała , przeciągając się na łóżku powoli wstała i ledwo trzymając się na nogach weszła do salonu. Kimi przy zapalonej lampce siedział ubrany i gotowy do wyjścia i trzymając w dłoni swojego ulubionego loda śmietankowego z którym chyba nigdy się nie rozstawał popatrzył na siostrę z oburzeniem.

- Przepraszam bardzo ale czy ty nie upadłaś przypadkiem na głowę ? Ubieraj się! Tępo , tępo . Nie mam zamiaru przez ciebie spóźnić się na samolot.

- O ile pamiętam to odlot mamy dopiero za godzinę a do lotniska jest mniej niż 5 minut drogi a więc w  czym problem ? - uniosła do góry brwi.

- Zegarek się przestawia . - zaśmiał się Kimi po czym wszedł do pokoju Heidi zabierając do ręki jej bagaż - za 10 minut widzę cię na dole - zamykając drzwi usłyszał przeklinanie siostry w obcym dla niego języku. Będąc inżynierem wyścigowym pewnego francuza z którym przebywało się 20 godzin na dobę nie sposób ni nauczyć się francuskiego. Tymczasem Kimi po kilkunastu latach spędzonych w  F1 miał problemy z  opanowaniem angielskiego . Przypadek niespotykany w dzisiejszych czasach.

Po 4 godzinach dotarli na Węgry . Heidi zawsze uwielbiała ten tor , najchętniej nigdy by stąd nie wyjeżdżała . Wchodząc na padok kurczowo złapała się ręki brata. Nigdy wcześniej tak nie robiła , ale akurat  w tej chwili ogarnął ją lekki strach i przerażenie. Widząc zgiełk ludzi biegających tam i z powrotem, gdzieniegdzie głośne kłótnie przeplatające się z melodyjnymi śmiechami , chciała wrócić do domu. Na jej twarzy malowało się zmieszanie. Przecież zawsze marzyła o tym aby pracować w  świecie F1 , a  gdy w  końcu jej marzenie może się spełnić brakuje jej odwagi by walczyć o swoją karierę i lepszą przyszłość. Ścisnęła mocno obiema dłońmi rękę brata w momencie gdy ten na nią spojrzał. Dobrze wiedział co dzieje się w głowie Heidi , sam też kiedyś musiał się z  tym zmierzyć . Zaryzykował i jak widać opłacało się.

- Siostra tu nie ma się czego bać , robisz swoje i nie przejmujesz się innymi . Dobrze będzie. - poklepał ją po ramieniu. Nie była tu sama chociaż w sumie nigdy nie traktowała Kimiego jako człowieka , ale właśnie teraz wiedziała że tylko dzięki niemu będzie mogła tu przetrwać . Puściła niepewnie jego dłoń  , odgarnęła do tyłu swoje długie blond włosy i skręciła do boksu Lotusa zupełnie tak jakby znała to miejsce od dawna . Jedno było pewne - teraz wszystko się zmieni.

Jest to mój pierwszy blog i pierwsza tego typu historia. Wiem że nie dorównuje on nawet w połowie innym opowiadaniom ale nudzi mi się dlatego postawnowiałm sklecić wszystkie moje bezsensowne marzenia przed snem w całość i wymyślić opowiadanie :DD